Davacı ... ile davalı ... aralarındaki alacak davasına dair İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/02/2020 tarihli ve 2019/256 E. 2020/52 K. sayılı hükmün onanması hakkında 3.Hukuk Dairesince verilen 11/11/2020 tarihli ve 2020/4531 E. 2020/6350 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.
Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dava, davalıdan satın alınan aracın ayıplı olması nedeniyle sözleşmenin iptali ile sözleşme bedeli ve yapılan masrafların iadesi talebine ilişkindir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın maddi tazminat olarak kısmen kabulü ile 7.071,82 TL nin İstanbul Anadolu 2. Tüketici Mahkemesi'nin 2013/89 Esas, 2014/540 Karar sayılı ilamında hükmolunan 7.071,00 TL nin tahsilinde tekerrür olmamak kaydıyla dava tarihinden itibaren yasal faizi ile beraber davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 11.11.2020 tarihli ve 2020/4531 Esas, 2020/6350 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Onama ilamına karşı davacı vekili tarafından süresinde karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.
Yerel Mahkeme kararı usûle uygun olarak davacı yana tebliğ edilmiş, davacı tarafından hüküm temyiz edilmemiştir.
HUMK'nın 440/III ve devamı maddelerine göre kural olarak; aleyhine olan asıl kararı temyiz etmeyen taraf artık karar düzeltme yoluna başvuramaz. Ayrıca, bu durum davanın diğer tarafları yönünden de usuli kazanılmış hak oluşturur. Bu nedenlerle davacı ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan