MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili; müvekkili şirkete ait ... nolu sayaca 30/05/2013 tarihinde 96.403,50 TL fatura kesildiğini, bu faturanın haksız olduğunu daha önceki dönemlere ait kesilen faturaları ödediklerini, hatta 19/06/2012 tarihinde kesilen 40.876,25 TL tutarındaki faturayı da ödediklerini, müvekkili şirketin bu denli fatura ödeyecek kadar elektrik kullanmalarının mümkün olmadığını beyan ederek 96.403,50 TL'lik borçtan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir,
Davalı vekili; müvekkil şirketin, davacıya ait sayacın yapılan kontrolünde sayacın bakanlık mühürlerinin kırık olduğunu ve sayacın sökülerek yerine yeni sayaç takıldığını, sayacın R ve T farzlarının kesilerek boşa alındığını, bu durumda sayacın 2/3 oranında eksik tüketim kaydettiğini tespit ettiğini, netice olarak da dava konusu edilen faturanın, sayacın 2/3 oranında eksik endeks kaydetmesi nedeniyle tanzim edilen fatura olduğunu, davacının ödediğini beyan ettiği faturanın ise tüketimin 1/3'üne ait olan kısım olduğunu, ayrıca müvekkili şirketin davacı şirket hakkında EPDK'nın 622 sayılı kurul kararı gereğince, kullanım miktarının 1,5 katını alması gerekirken davacı lehine olarak şimdiye kadar talep etmediğini, ancak yasa gereği aktif bedelinin 1,5 katının ilave edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini ve davacının % 20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini dilemiştir.
Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda davacının sayacının iki adet gerilim bobinin boşa çıkması nedeniyle kaydedilmeyen endeks tutarına göre fatura bedelinin 76.226,67 TL olduğu gerekçesi ile "davanın kısmen kabulüne, davalı kurum tarafından davacı hakkında düzenlenen 30/05/2013 son ödeme tarihli 96.403,5 TL tutarlı fatura yönünden davacının 20.176,83 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiş, kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 20/10/2016 tarih ve 2016/10467 esas 2016/11921 karar sayılı ilamı ile "...Somut olayda, dava konusu uyuşmazlığın, davacı şirketin işyerinde kullanıldığı iddia olunan kaçak elektrik nedeniyle yapılan tahakkuka ilişkin olduğu her iki tarafın da tacir olduğu ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın çözümü asliye ticaret mahkemelerinin görevi içerisindedir..." gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece; bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; bozma ilamı doğrultusunda alınan 10/04/2018 tarihli bilirkişi raporuna göre; davacının kaçak elektrik kullanımı nedeniyle 50.758,44 TL borçlu olduğu anlaşılmakla; davanın kısmen kabulü ile, davacının 30/05/2013 son ödeme tarihli 96.403,5 TL'lik fatura bakımından davalıya 45.645,06 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacının davalı tarafından yapılan tahakkuklara ilişkin mükerrerlik itirazına gelince;
Dosya kapsamından, özellikle davalının cevap dilekçesinden, davacıya ait sayacın davalı tarafından yapılan kontrolünde bakanlık mühürlerinin kırık olduğu ve sayacın R ve T fazları kesilerek boşa alındığının tespit edilmesi üzerine kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenerek, sayacın 2/3 oranında eksik tüketim kaydettiğinin kabulü ile 16.11.2011-17.02.2012 tarihleri arasındaki döneme ilişkin dava konusu faturanın tanzim edildiği; davacının aynı döneme ilişkin davalı tarafından tüketimin 1/3'üne ilişkin olarak tahakkuk edilen 38.376,70 TL tutarlı faturayı ödemiş olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda, bilirkişilerce davacının 16.11.2011-17.02.2012 tarihleri arasındaki döneme ilişkin kaçak elektrik kullanımı nedeniyle borçlu olduğu belirtilen 50.758,44 TL’den, aynı döneme ilişkin ödediği 38.376,70 TL’nin mahsup edilmesi gerekirken, davacının bu yöne ilişkin itirazları dikkate alınmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.