MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı; davalının zilyetliğinde bulunan 103 ada 12 parsel sayılı taşınmazı 13/02/1998 tarihli harici satış sözleşmesiyle 2.400.000.000 TL bedelle satın aldığını, satım bedelini ödediğini, zilyetliğini teslim aldığını, taşınmaz üzerine iki katlı ev inşa ettiğini, 03/02/2010 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 1070 m² lik yerin 801 m² lik kısmının adına, geri kalan kısmının ormanlık alan olarak tespit gördüğünü, hakkında orman işgal suçundan dava açıldığını, kendisinin de kadastro tespitine itiraz davası açtığını, davalının orman olan yeri satarak sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, sebepsiz zenginleşme nedeniyle 10.000 TL'nin, bina bedeli olarak da 10.000 TL olmak üzere toplam 20.000 TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmştir.
Davalı; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının zilyet olması nedeniyle tapusunu alabilme hakkına sahip olup zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar, Dairece verilen 11/09/2014 tarihli ve 2014/4730 Esas 2014/11745 Karar sayılı kararıyla; temyiz eden davacı yararına bozulmuştur.
Bozmaya uyan mahkemece; davacının davaya konu yerde 07/10/2010 tarihinde yapılan tespitte ve asliye hukuk mahkemesinde açtığı dava tarihinde sebepsiz zenginleşmeyi bildiği, dava tarihi itibariyle bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine, Dairece verilen 19/12/2018 tarihli ve 2018/5508 Esas 2018/12956 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasındaki İstanbul Anadolu 2. Kadastro Mahkemesinin 2017/11 Esas sayılı dava dosyası ile eldeki davanın bağlantılı olduğunu ve sonucunun eldeki davanın sonucunu etkilediğini, dava dosyasının eldeki dava açısından bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; 03/02/1998 tarihli sözleşme üzerinden on yıllık sürenin geçtiğini, yine davacının en geç 03/02/2010 tarihi itibariyle zilyetliği devredilen taşınmazın bir kısmının orman sınırları içerisinde kaldığını öğrendiğini, bu tarih itibariyle Türk Borçlar Kanunu'nun 82/2 maddesinde öngörülen iki yıllık sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.
Somut olayda mahkemece; bozma kararına uyulduğu halde gerekleri yerine getirilmemiş, bozmaya uygun karar verilmemiştir.
Şöyle ki, uyulmasına karar verilen bozma kararında; İstanbul Anadolu 2. Kadastro Mahkemesinin 2017/11 Esas sayılı dava dosyası ile eldeki dava arasındaki bağlantı olması ve sonucunun eldeki davanın sonucunu etkileyeceği gözetilerek, söz konusu dava dosyasının eldeki dava açısından bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin belirtildiği, söz konusu davada 09/05/2018 tarihinde davanın reddine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 12/06/2018 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Bu durumda, taşınmaz satışı nedeniyle uygulanacak olan on yıllık zamanaşımı süresinin başlama tarihi; ifanın imkansız hale geldiği (Kadastro Mahkemesi kararının kesinleştiği) tarih olduğu eş söyleyişle zamanaşımı süresinin 12/06/2018 tarihi itibariyle başladığı böylece eldeki davanın zamanaşımı süresi dolmadan açıldığı gözetilmeksizin davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.
O halde mahkemece, işin esasına girilerek deliller incelenip değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Full & Egal Universal Law Academy