MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dava, cismani zarar sebebiyle açılan maddi ve manevi tazminat davası olup, ilk derece mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.
Bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesi tarafından davalılar vekilinin ihtiyati haczin kaldırılması talebinin 26/05/2015 tarihli ara karar ile reddedildiği, ara kararın davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 29/02/2016 tarih ve 2016/3311 Esas, 2016/2813 Karar sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği, ilk derece mahkemesi tarafından yargılama yapılarak istinafa konu karar 08/12/2020 tarihinde verilmiş ise de, dosyada Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2016/3311 esas, 2016/2813 karar sayılı bozma ilamı bulunduğundan hükmün tabi olduğu kanun yolu temyiz olup, temyiz incelemesinin de Yargıtay ilgili hukuk dairesi tarafından yapılması gerektiği gerekçesi ile dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'ın ilgili Hukuk Dairesine gönderilmesi için ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği görülmüştür.
HMK'nın 341. maddesi “İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir. Ancak, aynı kanunun Geçici 3. maddesi ile de “Bölge adliye mahkemelerinin 26709/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkileri hakkında kanunun geçici 2.maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü getirilmiştir.
6100 sayılı HMK'nın 373/4 ve geçici 3. maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.
Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.
Dosyanın incelenmesine gelince; ilk derece mahkemesince, davacının ihtiyati tedbir talebinin kabulüne dair verilen ara karara, davalı tarafça itiraz edilmesi üzerine 26/05/2015 tarihinde verilen itirazın reddine dair ara kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 29/02/2016 tarih ve 2016/3311 Esas, 2016/2813 Karar sayılı kararıyla ara kararın bozulmasına karar verilmiştir.
5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve Geçici 2.maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri, 07/11/2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar ile 20/07/2016 tarihinden itibaren tüm yurtta göreve başlamıştır.
6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesinin 2.fıkrası uyarınca; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden sonra verilen kararlar hakkında, istinaf yoluna başvurulabilir.
Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında; ihtiyati haciz kararının temyiz incelemesinin Yargıtayca yapılması esas karara ilişkin bir inceleme olmadığından ve karar tarihi itibariyle dairemize gönderilen dava dosyası, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden sonra esastan karara bağlanmış olduğundan kanun yolu denetimi "İstinaf" olup, görevli merciinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 24/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.