MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, Ankara 23. İcra Müdürlüğünün 2014/12758 Esas sayılı dosyası ile hakkında başlatılan takibe süresinde itiraz edemediğini, takibe dayanak olan 4817 Sayılı Kanun'a göre yabancı çalıştırdığı iddiası ile hakkında kesilen para cezası ile ilgili olarak, iddia edilen tarihte annesini kaybettiğini, iki gün çalışan yabancının çalışma izni olup olmadığını bilmediğini, bu hususta İşkur'a itiraz ettiğini, bu sebepler ile ilgili icra dosyasında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir..
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı, dava dilekçesi ile hakkında başlatılan icra takibinde borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş olup; Mahkemece davanın reddine, davalı tarafından avukatlık vekalet ücreti talebi olmadığından, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ankara 25. İş Mahkemesinin 2016/1456 Esas 2017/131 Karar sayılı kararıyla verilen görevsizlik kararının, temyizi üzerine; Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2017/38575 E. 2017/17868 K. sayılı kararıyla; "...vekalet ücretinin görevli mahkemece değerlendirilmesine, davaya görevli mahkemede devam edilmemesi durumunda, mahkemece talep üzerine dosya üzerinden durumun tespiti ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin hüküm altına alınmasına" ibaresi eklenerek düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Davalının cevap dilekçesinin ve 24.11.2020 tarihli beyan dilekçesinin incelenmesinde; davalının, vekalet ücretinin davacı yana yükletilmesine ilişkin talebi olduğu görülmüştür. Bu nedenle, menfi tespit davası reddedildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan 2021 tarihli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 'nin 13. maddesi uyarınca, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekteyken, bu hususta talep yokmuş gibi karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi usul ve hukuka aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün 3 nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine "3-Davalı yan kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 4.080 TL vekalet ücretinin davacı yandan alınarak davalı tarafa verilmesine" ibaresinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.10.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy