MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/672 E., 2025/973 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/82 E., 2023/406 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; müvekkilinin 17.06.2021 tarihinde saat 12:30 sıralarında ... İlçesi, ... mevkiinde bulunan bağ evine giderken davalıya ait köpeğin bir anda üzerine saldırarak yüzünün, kollarının, kafasının arka ve üst tarafının, vücudunun çeşitli yerlerinin yaralanmasına neden olduğunu, ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde dört defa ameliyat edildiğini, yüzünde sabit iz kalma riski bulunduğunu, psikolojisinin bozulduğunu ve uzun süre kendine gelemediğini, müvekkiline saldıran köpeği davalının beslediğini ve her türlü bakım sorumluluğunu üzerine aldığını, köpeğin zincirlerinin bağlı olmamasından sorumlu olan davalının saldırıdan dolayı tam kusurlu olduğunu, gerekli önlemleri almayan, özen ve dikkat yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalının müvekkilinin uğradığı maddi ve manevi zararları tazmin etmesi gerektiğini, olayla ilgili olarak Develi Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/77 sayılı soruşturma başlattığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 23.10.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 1.953.657,26 TL'ye yükseltmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; müvekkilinin olaydan bir gün önce 16.06.2021 tarihinde saat 20:00 sıralarında bahçesinden ayrıldığını, köpeğin her zaman olduğu gibi zincire bağlı şekilde etrafı tel örgülü ile çevrili olan bahçede bulunduğunu, 17.06.2021 tarihinde ise köpeğin bağlı bulunduğu zinciri kırarak bahçenin tel örgüsünün altından çıkıp davacıya saldırdığını, müvekkilinin köpeği uysal bir hayvan olduğunu ve öncesinde bu şekilde bir olay yaşanmadığını, köpeğin herhangi agresif bir davranışına rastlanmadığını, ancak söz konusu olaydan bir gün önce yani müvekkilinin bahçesinin dışında bulunan masada balta izleri gördüğünü, uysal olan köpeğin birileri tarafından kızdırılmış olma ihtimalinin çok yüksek olduğunu, hayvan sahibinin sorumlulukları kusursuz sorumluluk alt başlığı altında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 67. ve 68. maddelerinde düzenlendiğini, hayvan bulunduran zararın doğmasını engellemek için gerekli özeni gösterdiğini ispat ederse sorumluktan kurtulacağını, müvekkilinin köpeğini tel örgülü bahçesi içerisinde ve zincire bağlamış bir vaziyette tutarak üzerine düşen objektif özen ve dikkat yükümlülüğünü yerine getirdiğini, davaya konu olayın meydana gelmesinde müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; iş bu dosyada ve ceza dosyasında dinlenen tanık beyanlarından köpeğin zincire bağlı olmadığının anlaşıldığı, davalının bahçesine hırsız girdiğine ilişkin beyanlarına kamera kayıtlarının olay tarihinden dört gün öncesine ait olması nedeniyle itibar edilmediği, davalının üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini ispatlayamadığı, 6098 sayılı Kanun kapsamında kurtuluş kanıtı getiremediğinden tazminattan sorumlu olduğu, davacının yaralanmasının niteliği itibariyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu, kemik kırığı meydana geldiği, ayrıca duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli olarak zayıflamasına yol açtığı, yüzünde kalıcı ize sebebiyet verdiği, maluliyet hususunda düzenlenen ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı raporunda vücut genel çalışma gücünü %54 oranında kaybettiği ve geçici işgöremezlik süresinin ise 4 ay olduğunun tespit edildiği, tespitlerin tüm dosya kapsamı ve ceza dosyası ile uyumlu olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle; 1.953.657,26 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu olaya dair Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/318 E. 2023/246 K. sayılı kararı ile davalının taksirle yaralama suçu nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği ve kararın itirazın reddi üzerine 15.05.2023 tarihinde kesinleştiği, ceza dosyası ve eldeki dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davalının 6098 sayılı Kanun'un 67. maddesi kapsamında kusursuz sorumluluğu bulunduğu, Mahkemenin vardığı sonuçta istinaf sebepleri yönünden usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekili istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili; müvekkilinin olay nedeniyle hiçbir kusurunun bulunmadığını, olaydan bir gün önce saat 20:00 sıralarında bahçesinden ayrıldığını, köpeğin her zaman olduğu gibi zincire bağlı şekilde etrafı tel örgülü ile çevrili olan bahçede bulunduğunu, bu şekilde objektif özen ve dikkat yükümlülüğünü yerine getirdiğini, köpeğin olay günü kışkırtılmış olabileceğini, hükme esas alınan maluliyete dair üniversite raporuna hatalı olduğunu ve itirazlarının karşılanmadığını, raporda davacıda olay nedeniyle travma sonrası stres bozukluğu bulgularının gelişmiş olduğu, tedavi ile işlevselliğinde düzelme olmadığı, rahatsızlığının devam ettiği tıbbi kanaatine varıldığının bildirildiği, ancak Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin emsal kararlarında belirtildiği üzere, travma sonrası stres bozukluğunun tedavi ile iyileşip iyileşmeyeceğinin ve belirlenen maluliyet oranının davacının ömrü boyunca devam edip etmeyeceğinin değerlendirilmediği, davacının tüm tedavi evrakları dosyaya celp edilmeden, dava konusu yaralanmadan önceki hastane kayıtları incelenmeden davacı ve yakınlarının sözlü anlatımları ile rapor düzenlendiğini, ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hayvan bulunduranın sorumluluğuna dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle olayın insicamı ve hayvan bulunduranın sorumluluğunu düzenleyen ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, 6098 sayılı Kanun'un 67. maddesi kapsamında kusursuz sorumluluğu bulunan ve kurtuluş kanıtı getiremeyen davalının meydana gelen neticeden sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.