MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1488 E., 2025/739 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI: 2022/291 E., 2023/345 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; 2014-2015 yıllarında davalıya Eğitim Fakültesi ... Formasyon Sertifika Programı kapsamında fazladan 298.989,54 TL ödeme yapıldığını, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun (2547 sayılı Kanun) 58. maddesine göre katkı payının dağıtılması gerektiğini, davalının katkı payı ödemesine limit uygulanmadan fazladan ödeme yapıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 298.989,54 TL'nin 24.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; alacağın iki yıllık sürenin dolması sebebiyle zamanaşımına uğradığını, Sayıştay Başkanlığı tarafından davaya konu ödemeler hakkında beraat kararı verildiğini, Pedagojik Formasyon Sertifika Eğitiminin düzenlilik arz etmeyen ve düzenli gelir getirmeyen bir eğitim olduğunu, 2547 sayılı Kanunun 58. maddesinin (c) ve (f) maddelerinin uygulanma alanı olmadığını, Sayıştay kararında yapılan ödemelerin hukuka uygun olduğunun belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
1. İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2017 tarihli kararıyla; davaya konu yersiz ödemeye ilişkin Sayıştay ilamında da Yönetmelik hükümlerine göre yersiz ödeme miktarı hesaplandığı bu ilamda davalının aldığı yersiz ödeme miktarının 176.512,20 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 176.512,20 TL alacağın 24.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.02.2018 tarihli kararıyla; hükme esas alınan Sayıştay kararının 2015 yılına ilişkin olduğu, davacı tarafın ise 2014-2015 yıllarına ilişkin talepte bulunduğu, Mahkemece 2014 yılına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı, bu durumda 20 14... yıllarına ilişkin olarak 2547 sayılı Kanunun 58. ve Kanunun uygulanmasına ilişkin Yönetmelik hükümlerine göre davalının alması gereken döner sermaye alacağının tespitiyle, fazladan yapılmış bir ödemenin bulunup bulunmadığının üç kişilik bilirkişi heyetinden alınacak denetime elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesinin 31.01.2020 tarihli kararıyla; davalıya ödeme yapılan programın belirli bir düzenliliğinin, standardının ve tekrar edilebilirliğinin bulunmadığı, bu programın düzenli döner sermaye geliri getiren program olma niteliği taşımadığı, bilirkişi raporunda devamlı gelir kıstasının gerçekleşmediği, 2547 sayılı Kanunun 58/e madde ve fıkrasının tatbiki gerektiği görüşlerine yer verildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ilamıyla; yapılan ödemelerin düzenli gelir getiren ödeme niteliğinde olmadığı, 2547 sayılı Kanunun 58/e maddesinin tatbiki gerektiği yönündeki bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de, ek ödeme matrahının 2547 sayılı Kanunun 58 /e maddesi gereğince yapılan ödemelerin %1600'ü aşıp aşmadığı konusunda herhangi bir hesap yapılmadığı, bu yönüyle hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporu dosya arasında bulunan ... 2. Dairesinin 2015 dönemi için alınmış, 13.04.2017 tarihli ve 35470 K. nolu kamu zararı tablosundaki hesaplamalar ile çelişki oluşturduğu, bu konuda yeniden hesaplama yaptırılması ve çelişki olursa bunun gerekçe ve nedenlerinin açıklattırılması ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, herhangi bir hesap içermeyen bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulü ile 298.989,54 TL tazminatın 24.03.2016 tarihinden işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, emsal Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2019/1516 E., 2021/2043 K. kararına uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili; ... Fakültesinin 2547 sayılı Kanunun 58. maddesinin (c) ve (d) fıkralarında sayılan kurumlardan olmadığını, Kurumun 58/e fıkrası kapsamında kaldığını, pedagojik formasyon eğitiminden elde edilen gelirlerin düzenli döner sermaye gelirlerinden olmadığını, ödemelerin 58/e maddesine göre yapıldığını, bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, 2457 sayılı Kanun kapsamında fazla yapılan ödemenin iadesi istemine ilişkindir.
Temyiz edilen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli ve denetlenebilir olmasına, 2547 sayılı Kanunun 58. maddesinin (e) bendine göre ödeme yapılsa bile, anılan 58. madde (f) bendine ve 2547 sayılı Kanunun 58. maddesine dayanılarak çıkarılan Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğin “Yöneticilere Yapılacak Ek Ödeme” başlıklı 6. maddesine göre yönetici payı alan kişilerin 58. maddenin tüm bent hükümleri dahil olmak üzere yapılan ek ödeme tutarının her halükarda ek ödeme matrahlarının 1600'ünü geçemeyeceğine ilişkin olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.