(1412 S. K. m. 365,366) (6831 S. K. m. 91/3) (647 S. K. m. 4)
Dava: Orman Kanunu'na muhalefetten sanık Kemal hakkında yapılan duruşma sonunda; Anılan Yasanın 91/3 ve 647 sayılı Kanun'un 4. maddeleri gereğince neticeten 350 lira ağır para cezasiyle mahkumiyetine, 210 lira 60 kuruş tazminatın sanıkdan alınarak müdahil idareye vreilmesine dair (Kelkit Sulh Ceza Mahkemesi)'nden verilen 31.10.1977 günlü hüküm üst C. Savcısı tarafından temyiz olunmakla mahallinden gönderilen evrak C. Başsavcılığı'nın 30.1.1978 günlü tebliğnamesiyle daireye verilmekle okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Orman idaresinin başvurması, ittihaz edilmiş müdahale kararı ve idarenin bir isteği mevcut bulunmamasına rağmen tazminata hükmedilmesindeki yolsuzluk temyiz edenin sıfatı bakımından bozma sebebi yapılamayacağından tebliğnamenin 1 numaları bendindeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Olayın oluşan uygun şekilde hak ve nesafet kaideleri çevresinde takdir hakkı kullanılarak ceza tertip ve tayin edilmiş bulunmasına göre C. Savcısı'nın bu yöne dokunan temyiz itirazları yerinde değilsede;
1- Uygulama ve kabule ve tazminata hükmedilmiş bulunmasına göre nisbi harç tayin edilmemesi,
2- İdarenin başvurması ile tazminat isteği ve müdahale hususunda ittihaz edilmiş bir karar mevcut olmaması nedeniyle tazminata hükmedilmesine kanuni imkân bulunmadığı halde gereksiz olarak idare gerçek zararının tespiti bakımından yaptırılan incelemeden ötürü bilirkişiye ödemek için ceraim tahsisatından sarfına karar verilmiş bulunan 50 lira giderin sanığa yükseltilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, üst C. Savcısı'nın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki istek bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün (BOZULMASINA) 22.2.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy