(765 S. K. m. 274) (6831 S. K. m. 18, 94)
Dava: Orman Kanununa muhalefetten sanık Ali ve Hüseyin hakkında yapılan duruşma sonunda anılan yasanın 94. ve 2248 sayılı kanunun 19. maddeleri gereğince takdiren ve neticeden 1000'er lira ağır para cezası ile mahkumiyetlerine sanıklara ait hızar işletmesinin men edilmesine ve 30 lira yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline dair Selendi Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.9.1980 günlü ve 192/206 sayılı hüküm sanıklar tarafından temyiz edilmiş ve şartı depo paraları ile yerine getirilmiş olunmakla mahallinden gönderilen evrak C.Başsavcılığının 18.12.1980 günlü tebliğnamesiyle daireye verilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Sanığın duruşma sırasında doğruluğunu kabul ettiği 20.5.1980 günlü suç tespit tutanağında dava konusu hızar şeridinin Orman Kanunun 18. maddesi gereğince 7.3.1980 günü kapatılıp mühürlendiği, buna rağmen tekrar açıldığının yazılı olduğu görülmüştür.
TCK.nun 274. maddesinde yaptırım altına alınan mührün fekkinin "bir şeyin muhafazasını yahut aynen mevcudiyesinin temin için vazolunan mührün bozulmasına" amaçlanmasına karşılık 6831 sayılı yasanın 94. maddesinin gönderide bulunduğu 18. maddede, izne bağlı olan halin devlet ormanları hudutlarına "1 kilometreye kadar olan yerlerde hızar ve şerit kurulamaması"na yönelik olup, her iki maddenin uygulama alanlarının ayrı olduğu ve olayda TCK.nun 274. maddesinin uygulama yeri bulunmadığı gibi dava konusu hızarın 7.3.1980 günü kapatılmasından sonra 20.5.1980 tarihinde açılması dolayısıyla araya giren zaman ve kesinti itibariyle yeni bir suçun oluşacağı cihetle, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş olup yapılan duruşmaya toplanan delillere ve kararda gösterilen gerekçelere ve sanıkların açık ikrarlarına göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, depo paralarının gelir kaydına 22.1.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy