(765 S. K. m. 2) (6831 S. K. m. 91)
Dava: Orman Kanununa muhalefetten sanık Rafet hakkında yapılan duruşma sonunda; anılan Yasanın 91/1-2 ile 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince neticeten 46.410 lira ağır para cezası ile mahkumiyetine, 7.593 lira tazminatın sanıktan alınarak müdahil idareye verilmesine, 1.260 lira yargılama gideri ile 500 lira nisbi harcın sanıktan tahsiline, yediemindeki emvallerin zoralımına dair, (Mesudiye Sulh Ceza Mahkemesi)'nden verilen 19.12.1984 günlü ve 15/316 sayılı hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş ve şartı depo parası ile yerine getirilmiş olunmakla; mahallinden gönderilen evrak C. Başsavcılığı'nın 29.5.1985 günlü tebliğnamesiyle daireye verilmekle okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dikiliden kesilen tüm ağaçların 20 cm. den küçük orta kuturlu olduklarının kabulü ile buna göre ağır para cezası tayini sanığın lehine olduğundan tebliğnamenin 2 nolu bendindeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, yapılan duruşmaya ve toplanan delillere göre de sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:
1 - Evinde kaçak orman emvali bulunduran sanığın bunları ormana terkedilmiş devriklerden sağladığı suç tespit tutanağı ve aksi sabit olmayan savunmasından anlaşıldığına göre, sübuta eren eylem Orman Yasasının 91/3. maddesindeki suçu oluşturduğundan bu madde yerine, delil olmadığı halde dikiliden kesmiş olacağı varsayımına dayanılarak aynı Yasanın 91/2. maddesi ile uygulama yapılması,
2 - Suçun 2896 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 1.1.1984 tarihinde evvel 17.12.1983 tarihinde işlenmiş olduğundan bu tarihte yürürlükte bulunan yasa maddesi yerine suç tarihinden sonra yürürlüğe giren aleyhteki yasa maddesinin uygulanması sonucu sanığa fazla ceza tayinin TCK.nun 2/2. maddesine aykırı olduğunun düşünülmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine, 17.6.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy