(6831 S. K. m. 93)
Dava: Orman Kanununa muhalefetten sanık Mehmet Emin hakkında yapılan duruşma sonunda; anılan Yasanın 93/1, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince neticeden 54.000 lira ağır para cezası ile mahkumiyetine, tazminat, nisbi harç ve yargılama giderinin sanıktan tahsiline, sanık tarafından yapılan tesisin zoralımına, Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 4.4.1988 günlü ve 601/150 sayılı hüküm sanık vekili tarafından temyiz edilmiş, 15.8.1988 gün ve 601/150 sayılı ek karar ile temyiz isteğinin reddine dair mahallinden gönderilen evrak C. Başsavcılığının 19.10.1988 günlü tebliğnamesiyle daireye verilmekle okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Yerel Mahkemece uygulama sonucu hükmedilen 54.000 lira ağır para cezası, tazminat miktarı ve ağaçlandırma giderine göre; 4.4.1988 gün ve 1985/60 E, 1985/608 K. sayılı hüküm kesin olduğundan, temyiz isteğinin CMUK. nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin olarak verilen 15.8.1988 gün ve 1985/60 E. 1988/150 K. sayılı ek kararın 3506 sayılı Kanunun 6. maddesiyle değişik 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4. fıkrası nazara alınarak kaldırılmasına karar verilip esas hükmün incelenmesinde;
Suç konusu sahada orman tahdit işlemlerinin yapılmış ve kesinleşmiş olması nedeniyle 93/2. madde yerine 93/1. maddenin uygulanması ve ağaçlandırma gideri üzerinden nisbi vekalet ücreti alınmaması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni sayılmamış, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gösterilen gerekçe ve takdire göre; sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suç konusu yerde yapılan keşif sonucu teknik bilirkişi tarafından düzenlenen ve birbirini tamamlayan bilirkişi raporlarında; suç konusu 4500 m2 yüzölçümündeki sahanın orman açıklığı olduğunun, saha içerisinden ağaç kesilmesinin ya da köklenmesinin söz konusu olmadığı ve koyun ağılı ile çoban barınaklarının yapımında, kullanılan emvalden dolayı açılmış bir dava bulunmadığı ve sahada tahribat sayılabilecek ağaç kesme ya da kökleme gibi bir işlem de mevcut olmadığı cihetle; sanığa tazminat ve ağaçlandırma gideri yükletilemeyeceği ve kendiliğinden hükmedilmesi gereken ağaçlandırma giderinin de faize tabi tutulamayacağının düşünülmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karardaki tazminat ve ağaçlandırma gideri ile faiz, nisbi harç, nisbi vekalet ücretinin kaldırılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına, 16.05.1989 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy