(1412 S. K. m. 193)
Dava: Orman Kanununa muhalefetten sanık Ramazan ve arkadaşları hakkında yapılan duruşma sonunda, anılan Yasanın 93/1-2. maddeleri gereğince neticeden 1'er yıl 6'şar ay hapis, cezası ile mahkumiyetlerine, tazminat, nisbi harç ve yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline dair, (Serih Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 21.10.1988 günlü ve 88/634 sayılı hüküm sanıklar tarafından temyiz edilmiş olduğunun mahallinden gönderilen evrak C. Başsavcılığı'nın 12.12.1988 günlü tebliğnamesiyle Daireye verilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Ağaçlandırma gideri dahil edilmeyerek nisbi harçın ve nisbi vekalet ücretinin noksan tayini temyiz edenlerin sıfatı bakımından aleyhe bozma nedeni sayılmamış, sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
1 - İddianame okunmadan sanıkların sorguya çekilmesi süretiyle CMUK.nun 236/2. maddesine aykırılıkta bulunulması,
2 - Suç saptama tutanağında, sanıkların daha önce hakkında işlem yapılan 2400 m2 yüzölçümündeki orman alanını sürmek suretiyle işgal ve faydalanmada bulunduğu ve ayrıca 1080 m2. lik yeri de açarak sahayı genişlettiği öne sürülmesine karşı; düzenlenen iddianamede Orman Yasasının 93/2-4. maddesinin uygun bulunması istenmiş olmakla beraber, anlatımda ".. devlet ormanından eskiden açılmış orman boşluğunu sürüp ekmek süretiyle orman yasasına aykırı davranışta bulundukları.." vurgulanarak yalnızca işgal ve faydalanma eyleminden dolayı kamu davası açıldığının kabulü gerekmesine, zira Yargıtay'ın yerleşmiş içtihadları uyarınca iddianamelerde gösterilen sevk maddesi ile eylemin özelliğine ilişkin anlatım arasında uyumsuzluk bulunduğu takdirde suç niteliğinin belirlenmesinde anlatımın esas alınması ilkesinin benimsenmiş bulunmasına göre, CMUK.nun 257. maddesi çerçevesi içinde işgal ve faydalanma eyleminden karar verilmekle yetinilmesi ve ayrı bir suç oluşturan açmadan dolayı suç duyurusu yolu ile ek iddianame düzenlettirilmesi gerektiği gözetilmeyerek, açma suçundan dolayı da yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
3 - Kabul ve uygulamaya göre de:
14.12.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3506 sayılı Yasanın 5,8 maddesi ile kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza kapsamında ve erteleme sınırları içinde kalan sanık hakkındaki cezanın 647 sayılı yasanın 4,6. maddesi uyarınca para cezası yada tedbirlerden birine çevrilmesi ve ertelenmesi hususunun mahkemece takdir edilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazrları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.6.1989 gününde oybirliği ile karar verildi. *
Full & Egal Universal Law Academy