(765 S. K. m. 30)
Dava: Orman Kanununa muhalefetten sanık V. ve Y.A. hakkında yapılan duruşma sonunda; Anılan Yasanın 91/-4-son, TCK.nun 55/3, 59. maddeleri gereğince neticeten sanık V.'nin 1 yıl 8 ay hapis 37.500 lira ağır para, sanık Y.nin 2 yıl 8 ay hapis ve 56.250 lira ağır para cezası ile mahkumiyetlerine tazminat, nisbi harç ve yargılama giderinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yediemindeki 2 adet tırpanın müsaderesine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 6.9.1988 günlü ve 519/358 sayılı hüküm sanıklar tarafından temyiz edilmiş olunmakla mahallinden gönderilen evrak C. Başsavcılığının 30.11.1988 günlü tebliğnamesiyle daireye verilmekle okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davanın dayanağını oluşturan suç saptama tutanağında sanıkların belirlenen orman alanında tırpanla izinsiz ot biçmekte oldukları bir sırada yakalandıkları ve sahada yapılan incelemede ot biçme sırasında dönüme isabet eden 0-1 yaşında 200 adet sarı çam fidanının da kesilmiş olduğunun görüldüğü belirlenmesine, sanıklar aşamalardaki sorğu ve savunmalarında; sahada ot biçtiklerini ancak fidan kesmediklerini ısrarla öne sürmelerine, mahallinde yapılan keşif sonucu bilirkişi tarafından düzenlenen raporda sahada kendiliğinden yetişen fidanların yeniden döllenme yoluyla yetişebileceğinden ağaçlandırma gideri gerekmediği belirtilmekle yetinilip savunma yönünden gerekli bilgiyi içermediği anlaşılmasına göre; mütalaasına başvurulan bilirkişi tekrar duruşmaya çağrılarak, ot biçilen saha üzerinde kendiliğinden yetişmiş 0-1 yaşındaki sıra çam fidanlarının boyları itibariyle farkedilmeden kesilmelerinin mümkün bulunup bulunmadığı konusunda tamamlayıcı bilgi alınması sonucuna nazaran sanıkların eylemlerinin Yasanın 91/6. maddelerinde tanımlanan ot biçmekten ibaret olduğu belirlendiği takdirde 11.11.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3493 sayılı Yasanın 15. maddesiyle Orman Yasasının 111. maddesine eklenen a bendi uyarınca idari para cezasının Orman İşletme Şefi tarafından uygulanması için görevsizlik kararı verilmesi lüzumu,
2 - Kabule göre de;
Sanıklara ay olarak tayin edilen cezanın yıla çevrilmesi suretiyle TCK.nun 30. maddesine aykırılık oluşturulması,
3 - Sanık Y.'ye TCK.nun 59. maddesi uygulanmasında 2 ay fazla ceza tayini,
4 - Sanık V. hakkında;
14.12.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3506 sayılı Yasanın 8. maddesi ile erteleme sınırları içinde kalan cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesi hususunun mahkemece takdir edilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.6.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy