(1412 S. K. m. 78, 307, 308)
Dava: Orman Kanununa muhalefetten sanık Osman Dinçal hakkında yapılan duruşma sonunda: Anılan yasanın 93/2, T.C.K.nun 59, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri gereğince neticeden 90.000 lira ağır para cezası ile mahkumiyetine, tazminat, nisbi harç ve yargılama giderinin sanıktan tahsiline dair PAZARCIK Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 2.6.1989 günlü ve 46/133 sayılı hüküm o yer ve üst C. Savcıları tarafından temyiz edilmiş olduğundan mahallinden gönderilen evrak C. Başsavcılığının 21.2.1990 günlü tebliğnamesiyle daireye verilmekle okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 10.4.1989 tarihinde uzman Orman Yüksek Mühendisi olan bilirkişi aracılığıyla yapılan keşifte suç yerinin Kasım 1986 tarihinde açılmış olduğu belirlenmesine göre tebliğnamedeki 1 nolu düşünceye ve mahkemenin gerekçesi yerinde olması nedeniyle 2 nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülemeyen sair itirazların reddine, ancak;
Nisbi harcın noksan tayini,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, o yer ve Üst C. Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, CMUK.nun 322. maddesine göre bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karardaki "1500 lira nisbi harcın 3500 liraya" yükseltilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 4.10.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy