(6831 s.k. m. 91/2-5-son) 765 S. K. m.119)
Dava: TCK.nun 119/2. maddesi gereğince kamu davasının ortadan kaldırılmasına, tazminat, nisbi harç ve yargılama giderinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; evrak okunarak; gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Kabul edilen suç vasfına göre Orman İdaresi lehine ağaçlandırma giderine hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni sayılmamıştır. Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;
1-) Sanıkların suç konusu yakacak nitelikli emvali dikiliden kestiği suç tespit tutanağı içeriği, imzacı tanıkların duruşmadaki anlatımları ve sanıkların tevilli ikrarlarından ve 25.6.1993 günlü keşif zaptı münderecatından anlaşılmasına göre, eylemlerinin 6831 sayılı Yasanın 91/2. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden kesilen ağaçların oyuk ve kovuk olması nedeniyle düşük ve devrik sayılacağı ve devriklerin yuvarlanması sonucu dere yatağındakilerin kırılıp kesildiği yolunda yanlış değerlendirmeden kaynaklanan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Kabule göre de;
Orman İdaresinin 1.2.1993 günlü cevabı yazısında suçun işlendiği yerin sanıkların nüfusa kayıtlı olup fiilen ikamet ettikleri Akçabey Köyü hudutları içersinde bulunmadığının bildirilmesine göre, Orman Yasasının 91/5. maddesindeki temel cezanın son fıkra uyarınca misli arttırmaya tabi tutulması gerekmesine böylece eylemlerine uygulanması öngörülen cezanın üst sınırının TCK.nun 119. maddesindeki seviyeyi aşmış bulunması nedeniyle sözü edilen yasa maddesinin uygulama yeri bulunmadığının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 6.4.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy