(4421 S. K. m. 4, 5) (6831 S. K. m. 91/5) (765 S. K. m. 30, 119) (5237 S. K. m. 61, 75)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
1-10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK.nun 30. maddesinde değişiklik yapan 4806 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile para cezalarında bin liranın kusurunun atılması öngörülüp bu değişikliğinde sanık lehine hüküm doğurması nedeni ile sanık hakkında tayin olunan ağır para cezasındaki ve hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde uygulanan bir gün hapis cezası karşılığı ağır para cezasındaki bin liranın küsurunun atılması lüzumu,
2-Sanığın usulüne uygun yapılan ön ödeme ihtarına uymayıp gerekli meblağı maliye veznesine yatırmadığından sübut bulan eyleminden dolayı 6831 sayılı yasanın 91/5 maddesiyle tayin olunan cezanın TCK.nun 119.maddenin 5.fıkrasıyla 1/2 oranında artırmada, aynı fıkranın son cümlesi tayin edilecek ceza yukarı haddi geçmemek üzere yarı nisbetinde artırmayı öngördüğünden Orman Yasasının 23.9.1983 tarih 2896 sayılı yasa ile değişik 91/5 maddesinde belirlenen ağır para cezası 5000 ile 30.000 lira ağır para cezasından ibaret bulunup bu miktarlar 1.8.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4421 sayılı yasanın 4.maddesi gereğince 393 misli artırmayı gerektirip maddede öngörülen azami 30.000 lira ağır para cezası 393 misli artırılıp 4421 sayılı yasanın 5.maddesi uyarınca da suç tarihi olan 2000 yılında Maliye Bakanlığınca belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 52,1 miktarında artırıldığında 17.932.590 liraya yükseleceği, TCK.nun 119/5 maddesiyle artırmada ağır para cezasının bu miktarı geçemeyeceği, ancak 4421 sayılı yasanın 1.maddesiyle TCK.nun 19.maddesinde yapılan değişiklikle 1.8.1999 tarihinden itibaren ağır para cezasının 60.000.000 liradan aşağı olamayacağı, 2000 yılında ise % 52,1 oranında artırıldığında ise asgari ağır para cezası 91.260.000 liradan 2001 yılında 142.365.000 liradan 2002'de 218.104.000 liradan aşağı olamayacağından ağır para cezasının bu miktarda tutulup 1/2 oranında artırılmaması gerektiği gözetilmeyerek para cezasının da yarı nisbetinde artırılması sonucu sanığa fazla ağır para cezası yükletilmesi,
3-Sanığın sabıka kaydında doğum tarihi nüfustaki kayıttan farklı yazılmakla, yeniden sabıka durumunun sorulması gerektiği gözetilmeden bu kayıtla yetinilmesi,
4-İki ayrı kuruma ödenen tazminat üzerinden sanıktan ayrı ayrı nispi harç alınması gerektiğinin düşünülmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş Müdahil orman idare temsilcisi ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy