(5237 S. K. m. 50, 58, 86) (Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliği m. 36)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.04.2007 tarih ve 2007/10-71 esas 2007/98 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 5237 Sayılı T.C.K.nun 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için hükmün kesinleşmesinden sonra 2. suçun işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 1.6.2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin mükerrirlik açısından önemi bulunmadığı, sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde Adana 1 numaralı DGM'ye ait 14.10.1997 tarih ve 1997/28 esas 1997/144 karar sayılı ilamı ile aldığı 3 yıl 9 ay hapis cezasının 16.09.2004 tarihinde infaz edildiği, 5237 Sayılı T.C.K.nun 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık süre henüz tamamlanmadan bu dosyaya konu suçu işlediği ve önceki mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğu anlaşılmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni olarak sayılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,
Ancak;
Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-f maddesi gereğince seçenek tedbir olarak kamuya yararlı bir işte çalıştırılması tedbirine çevrilmesi sırasında, 20.12.2005 tarih ve 26029 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliği'nin 36. maddesi gereğince oluşturulan hizmetler listesinde yer alan hangi hizmet dalında çalışacağı hususunda karar verilmemiş olması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 Sayılı C.M.U.K.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy