(6831 S. K. m. 17, 18, 94, 111) (5326 S. K. m. 20) (5271 S. K. m. 309) (5237 S. K. m. 54)
Dava: 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 18/1. maddesine aykırı davranmak eyleminden N. hakkında 1.825.200 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Orman Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü İzmir Orman Bölge Müdürlüğü Bornova Orman İşletme Şefliğinin 15.03.2003 tarihli ve 447 sayılı idari yaptırım kararını müteakip, İzmir Orman Bölge Müdürlüğü vekilinin eyleme konu olan maden ocağı tesislerinin müsadere edilmesi yönündeki talebinin reddine dair İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.11.2006 tarihli ve 2003/6 esas, 2006/69 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile bahsedilen tesislerin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine ilişkin İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2009 tarihli ve 2009/959 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 16.04.2012 tarih ve 2012/6312/22856 sayılı yazısıyla kanun yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2012 tarih ve 2012/119309 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.11.2006 tarihli kararının temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05.10.2009 tarihli ve 2009/1791-16512 sayılı ilamında da işaret edildiği şekilde, kaçak maden ocağı açmak şeklindeki eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6831 sayılı Kanun'un 94. maddesinde kabahat olarak düzenlendiği ve uygulanabilecek müeyyidenin idari para cezası olduğu, bu haliyle idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 5560 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5326 sayılı 20/2-d maddesinde düzenlenen soruşturma zamanaşımına bağlı olduğunun anlaşılması karşısında, 29.11.2000 olan suç tarihi itibari ile kararın verildiği 31.12.2009 tarihi arasında zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulü ile mülkiyetin kamuya geçirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Karar: Dosya kapsamından, sanık hakkında 22.11.2000 tarihinde orman bölmesi içinde izinsiz kireç fırını çalıştırdığı gerekçesiyle suç tutanağı düzenlendiği, Bornova Sulh Ceza Mahkemesinin 16.05.2011 tarihli kararı ile eyleminin 6831 sayılı Orman Kanunu 11 l/a maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilip bu kararın Dairemizin 27.03.2002 tarihli ilamıyla onanması üzerine dosyanın gereği için Orman İşletmesine gönderildiği, Orman İşletmesince sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 18/1, 94 ve 111/a maddeleri gereğince orman suçu ceza kararı düzenlenip kararın 21.04.2003 tarihinde ilgiliye tebliğ edildiği, dosya içeriğinde bu ceza kararına karşı itiraz edildiğine dair bir belgeye rastlanmadığı, ceza kararının kesinleşmesinden sonra Orman İdaresince suça konu sahadaki tesislerin müsaderesinin talep edildiği, mahkemenin 27.11.2006 tarihli kararı ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu 20/d maddesinde düzenlenen soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, kararın Orman İdaresince temyizi üzerine Dairemizin 05.10.2009 tarihli ilamıyla eylemin kabahat neviine dönüşüp Kabahatler Kanunu 18, 27, 28 ve 29. maddelerine göre Sulh Ceza Mahkemesinin vermiş olduğu kararlara karşı itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi gerekeceğinden dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmesi üzerine İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2009 tarih 2009/959 değişik iş sayılı kararı ile 22.11.2000 tarih ve 00455 nolu suç tutanağı ile tesbiti yapılan Bornova Orman İşletmesi Kavaklıdere Köyü Boğazkesen mevkiinde yer alan tesislerin 6831 sayılı Kanunun 94/1 maddesindeki düzenleme karşısında 5326 sayılı Kanunun 18. maddesi uyarınca mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verildiği, karara sanık vekili ve orman idaresince itiraz edilmesi üzerine Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2010 tarih 2010/561 değişik iş sayılı kararıyla itirazların reddedildiği, Orman İşletmesinin 18.02.2011 tarihli dilekçesi üzerine İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2011 tarih 2011/232 değişik iş sayılı kararıyla mülkiyetin kamuya geçirilmesi ibaresinin gerekçeye uygun olarak müsaderesine şeklinde değiştirilmesine 6831 sayılı Orman Kanunu 94/1. maddesindeki düzenleme karşısında 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildiği, bu karara karşı yapılan itirazın da reddedildiği anlaşılmıştır.
Sonuç: Sanık hakkında orman içinde izinsiz kireç fırını çalıştırma eylemi nedeniyle suç tutanağı düzenlenmiş olup 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 94/1. maddesinde Orman Kanununun 18. maddesinde belirtilen ve yapılması izne bağlı fabrika, hızar ve şeritlerle, kireç, kömür, terebentin, katran, sakız, taş, kum, toprak ve buna benzer ocakları izinsiz kuranlara yüzbin lira para cezası verileceğinin, bunların işletilmesinin men edilip bu tesisler devlet ormanları içinde kurulmuş ise el konulacağının, el konulan malların mahkemece müsaderesine karar verileceğinin; 5728 sayılı Kanun 201. maddesi ile değişik 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 94/1. maddesi son cümlesinde de tesislerin işletilmesinin men edilerek Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre müsaderesine hükmolunacağının; 6831 sayılı Kanunun 17. maddesinde, devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak tesisler müstesna olmak üzere her çeşit bina inşaası ve orman içine yerleşilmesinin yasak olduğunun; ayni Kanunun 93/1. fıkrasında da 17. maddede yasak edilen fiilleri işleyenlerin veya izne bağlı işleri izinsiz yapanların altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağının, aynı maddenin 4. fıkrasında da her türlü mahsul ve tesislerin müsaderesine hükmolunacağının düzenlenmesi karşısında dosya kapsamından orman alanında kaldığı ve suç tarihi itibariyle izinsiz olduğu anlaşılan tesislerin sabit nitelikte olup fiili bir yerleşim sağlanmış olması karşısında mahkumiyet koşulu aranmaksızın ve zamanaşımı süresinin geçtiğine bakılmaksızın müsaderelerine karar verilmesi gerekip, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun sanık lehine olarak değerlendirilmesi halinde dahi Kanunun Yerine Getirme Zamanaşımı başlıklı 21. maddesi 3. fıkrasındaki mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin zamanaşımı süresinin 10 yıl olarak düzenlenip suç tarihi ile tesislerin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verildiği 31.12.2009 tarihleri arasında bu sürenin dolmadığı anlaşılmakla kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma talebinin 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy