(5237 S. K. m. 53) (765 S. K. m. 95, 482) (YCGK. 07.06.2011 T. 2011/1-53 E. 2011/115 K.)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; gereği düşünüldü;
Karar: Sanık hakkında 5237 Sayılı T.C.K.nin 53. maddesinin uygulanmaması, hak yoksunluğu hükmün kanuni sonucu olup, infaz aşamasında değerlendirilebilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Of Sulh Ceza Mahkemesi'nin 24.11.2005 tarihli kararı ile 765 Sayılı T.C.K.nin 482/3 maddesinden hükmedilen hapisten çevrilmiş erteli para cezasının kesinleştiği, 765 Sayılı T.C.K.nin 95/2 maddesinde öngörülen 5 yıllık erteleme süresi içerisinde 2. suçun işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 7.6.2011 tarih, 2011/1-53-115 Esas-Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 765 Sayılı T.C.K.ve 647 Sayılı Kanun dönemindeki para veya hapis cezasına dair mahkumiyet hükümlerinin erteli olsun veya olmasın diğer şartların varlığı halinde tekerrüre esas teşkil etmesine bir engel bulunmamasına göre sanığa verilen cezada tekerrür hükümlerinin uygulanmaması.
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 Sayılı C.M.U.K.un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy