MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50.maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilebileceği gözetilmeksizin, sanık ... hakkında 6136 sayılı yasanın 13/1. Maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının paraya çevrilmesi, bu suç yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki 52/1. ve “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki 52/2. maddeleri karşısında, sanıklar hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlerdeki gün olarak belirlenen adli para cezalarının yasada belirtilen şekilde hesaplanmadan gün para cezası olarak bırakılması,
2) 6136 sayılı yasaya muhalefet etme suçu yönünden, 6136 sayılı yasanın 13/1. maddesi uyarınca tayin edilecek adli para cezasının üst sınırının 100 tam gün karşılığı adli para cezası olmasına rağmen, sanık ... hakkında 730 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla cezaya hükmolunması,
3) 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan sanıklar hakkında verilen hükümlerde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunlukları ile 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu gözetilmeksizin, 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan verilen hükümlerde sanık ... hakkında hak yoksunluğu, sanık ... hakkında ise hak yoksunluğu ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmesi,
4) Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin E.2010/1247-K.2011/1051 sayılı kararının, miktar yönünden kesin nitelikli olması nedeniyle, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı kanunun 26.maddesiyle 5320 sayılı kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
5) 16/01/2013 tarihli son duruşmada sanıkların hazır olmasına rağmen son sözün sanıklara verilmeyerek CMK'nin 216/son. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin ve katılan ... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy