(5237 S. K. m. 86) (5271 S. K. m. 147, 191, 308) (5320 S. K. Geç. m. 5)
Dava: Dairemizin 11.4.2012 tarih 2011/23887 Esas 2012/15192 sayılı bozma kararına karşı; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 12.3.2013 tarih 2012/283818 Sayılı itiraznamesi ile; Sabıka kaydı olmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği düşüncesiyle dairece bozulmasının yanlış olduğu kararın onanması gerektiği talebiyle 5.7.2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 Sayılı C.M.K.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentlerle aynı Kanunun geçici 5. maddesiyle 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Yasaya eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği düşünüldü:
Karar: 1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kısmen kabulüne.
2) Dairemizin 11.4.2012 tarih 2011/23887 Esas 2012/15192 sayılı kararının kaldırılmasına, Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında düzenlenen 28.2.2008 tarihli iddianame okunup, yüklenen suçlar anlatılarak 5271 sayılı Kanunun 147 ve 191. maddeleri uyarınca sorgusu yapılmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 Sayılı C.M.U.K.un 321 maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 24.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy