(5237 S. K. m. 29, 50, 53, 86) (5271 S. K. m. 324) (YCGK. 22.10.2002 T. 2002/4-238 E. 2002/367 K.)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın temyiz dilekçeleri içeriğinden yalnızca hakkında müşteki R..'yi yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Mahkemece, olayın önceye dayalı husumet sonucu karşılıklı olarak geliştiği ve haksız tahrik koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmamış ise de, tarafsız görgü tanığı olmayan olayda sanığın müşteki tarafından tarlasının kenarındaki alıç ağaçlarının kesildiği gerekçesiyle müştekiyle tartışmaya başladığı, tartışma sonucu sanığın müştekiye balta ile vurmaya çalıştığı, müştekinin de sanığı sopa ile vurmak suretiyle yaraladığı anlaşılmakla, dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının kesin olarak anlaşılamaması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı ve Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamaları da dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanığın suç tarihi itibariyle altmış beş yaşını doldurmuş olduğu ve dosyada mevcut adli sicil kaydına göre daha önceden hapis cezasına mahkûm edilmemiş olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi gereğince, 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi de gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 50/1. maddesindeki adli para cezası dışındaki diğer tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Kabule göre de, hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki güvenlik tedbirlerine hükmedilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesine muhalefet edilmesi, edilmesi gereken sınırlar içinde kalması nedeniyle, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken sanığa yükletilmesine karar verilmek suretiyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine aykırı davranılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 26.01.2015 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy