(5237 S. K. m. 86) (5271 S. K. m. 264)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk M.. ile ilgili hükme karşı, hüküm kesin olduğundan temyizin reddine karar verildiği, bu karar temyiz edilmediğinden inceleme dışı bırakılmıştır.
A.. C..'un hükmü "sanık" sıfatıyla temyiz ettiği, katılan sıfatıyla temyizinin olmadığı; suça sürüklenen çocuk M.. ve sanık C..'in, karşı tarafa 86/3-e maddesinin uygulanmasını talep etmekle "müşteki" sıfatıyla temyizlerinin olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
1) Müşteki M.. ve C..'in sanıklar M.. ve M..'ya yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
"Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12 maddesinde "itiraz" olduğu, 5271 sayılı CMK'nin 264/1 maddesinde belirtilen kanun yolu ve merciinde yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağına dair hükmü nazara alındığında, müştekilerin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek temyizen incelenmeyen dosyanın itiraz merciince incelenmesi için mahalli mahkemesine İADESİNE,
2) Müşteki C.. ve müşteki M..'ın sanık A..'ye yönelik ve sanık C..'in A.., M.. ve M..ya karşı verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Müşteki sanık C.. ve müşteki M..'ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, 14.07.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, hükümlerde yasa yollarına başvuru şekli ve süresi belirtilen hükümleri bir hafta içinde temyiz etmeleri gerekirken 24.07.2014 tarihinde temyiz ettikleri belirlenmekle 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesindeki yasal süreden sonra yapılan temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme kısmen aykırı olarak REDDİNE,
3) Sanık A..'nin müşteki M..ve katılan N..'ye karşı işlediği yaralama suçları nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
14.4.2011 gün ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı CMK'nin yürürlüğüne ve uygulanmasına ilişkin kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı göz önüne alındığında hükümler kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin 18.07.2014 tarihli, 2014/54 E, 2014/264 K. sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun görüldüğünden sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz talebinin reddi kararının istem gibi ONANMASINA,
4) Sanık A..'nin müşteki C..'e karşı işlediği yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Müşteki C..'in yaralanması ile raporda kafada 5 ve 3 cm tam katmanlarda oluşan kesiden bahsedildiği, Yozgat Devlet Hastanesi'nden verilen kesin raporda yaralanmanın basit tıbbi tedavi ile giderilemeyeceğinin bildirildiği görülmekle Adli Tıp Kurumu Şubesinden yaralanmanın niteliği ile ilgili kati rapor alınmadan yetersiz rapora göre yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b) Sanığa temel ceza belirlenirken uygulanan kanun maddesinin TCK'nin 86/1. maddesi yerine TCK'nin 86/2 olarak yazılması,
c) Müştekinin soruşturma aşamasında kendisine çekiç ve pancar fıskiyesi ile vurduğunu söylemesi, mahkemece silahtan sayılan eşyalarla suçun işlendiğinin kabul edilmesine rağmen kısa kararda ise TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişki oluşturulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. ve 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere ve isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.04.2015 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy