(5237 S. K. m. 25, 50, 53, 86, 151) (5271 S. K. m. 226)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık D. hakkında, katılan Y. E. G.'ı kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemiş ise de, hak yoksunlukları kasıtlı suçtan verilen hapis cezalarına mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık Y. E. hakkında, müşteki D.'i basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Müşteki D.'in sanık hakkındaki hükme yönelik bir temyiz istemi bulunmadığından, tebliğnamedeki (3) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
a) Sanık savunmalarına, müşteki anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık ile müşteki arasında çıkan tartışmada, müştekinin önce kafa atarak sanığın yüzüne vurduğu ve elindeki bıçakla sanığa saldırdığı, sanığın da kendisine yönelmiş haksız bir saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırıyı defetmek zorunluğu ile eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 25. maddesi uyarınca meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Kabule göre de;
1) Müştekinin sanığın eylemini taşla gerçekleştirdiğini iddia etmesi karşısında, eylemin silahtan sayılan taşla gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği değerlendirilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) İddianamede sanığın müştekiye yönelik eylemini meşru savunma sınırları içerisinde işlediği değerlendirilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nin 25. maddesinin uygulanmasının talep edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 25. maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Sanığın dosyada mevcut adli sicil kaydına göre daha önceden hapis cezasına mahkûm edilmediğinin anlaşılması ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, mahkum olunan otuz günden az süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi de gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 50/1. maddesindeki adli para cezası seçenek yaptırımı dışındaki diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 27.04.2015 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy