(5237 S. K. m. 58) (1412 S. K. m. 305, 321) (5320 S. K. m. 8)
Dava ve Karar: Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1) Aile bireylerine kötü davranma suçunun; yaralama, tehdit, sövme gibi yasanın başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri kapsadığı, somut olayda sanığın, kızı olan katılan A.. N..'ı yaraladığı, yanında alkol alıp telefonunu tuvalete attığı, sanığın yaralama suçundan cezalandırıldığı ancak sanık hakkında katılana kötü muamelede bulunduğu gerekçesi ile ayrıca kötü muamele suçundan hüküm kurulduğu, tek eylem nedeni ile iki farklı suçtan mahkumiyete karar verilemeyeceği gözetilmeden kötü muamele suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.07.2011 tarih 2009/444 Esas, 2011/791 Karar sayılı ilamı ile verilen 2.100 TL adli para cezasının CMUK'un 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek sanık hakkında TCK'nin 58/3. maddesindeki zorunluluk nedeniyle seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilerek, verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy