(5237 S. K. m. 86) (5271 S. K. m. 253, 254)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Üst Cumhuriyet savcısının hükmün tefhiminden itibaren 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık yasal süre içinde temyiz etmesinin gerekmesine rağmen, mahkemenin 30.10.2014 tarihinde tefhim olunan kararını 02.12.2014 tarihinde temyiz etmesine göre üst Cumhuriyet savcısının süreden sonraki temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunun 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
2) Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, hükmolunan hapis cezalarının adli para cezalarına çevrilmesi suretiyle, TCK’nin 50/2. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından (1) nolu; Katılanların isim ve kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılmış ise de, bu husus mahallinde hükme eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edildiğinden (2) nolu; Mahkemece hapis cezalarından çevrilen adli para cezalarının, hüküm tarihine göre temyiz Kanun yoluna tabi iken, hükümde yanılgılı olarak kesin olduğu temyiz Kanun yolunun kapalı olduğu bildirilmiş ise de; Dairemizin 15.02.2017 tarih ve 2016/6854 Esas, 2017/1370 Karar sayılı tevdii ilamı üzerine mahkemece katılanlara ve sanığa gerekçeli kararın tebliğ edildiği, sanığın hükmü süresinde temyiz ettiği, hak kaybı oluşmadığı nazara alındığında tebliğnamenin (3) nolu; 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 254. maddesinin 1. fıkrasında yapılan değişiklikle ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki kasten yaralama suçu yeni düzenleme ile uzlaşma kapsamına alınan bir suç olmayıp değişiklik öncesinde de uzlaşma kapsamında olduğundan, katılanların soruşturma aşamasında uzlaşmak istemediklerini beyan etmeleri ve haricen de uzlaşmanın gerçekleştiğine ilişkin bir belirleme bulunmaması nedeniyle tebliğnamenin 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 254. maddesinin 1. fıkrası gereğince uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verilmek suretiyle hükmün bozulmasını öneren (4) nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)