(5237 S. K. m. 37, 86, 87) (5320 S. K. m. 8)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında katılan ... ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesinde:
Sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK’nin 86/3-e maddesi ile (½) oranında arttırılması ile 1 yıl 15 ay hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunarak sanık hakkında fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında sonuç cezaya ilişkin kısımdaki “2 yıl 3 ay hapis cezası” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl 15 ay hapis cezası” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında katılan ... ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Erdemli Devlet Hastanesince tanzim olunan 04/08/2008 tarihli raporda, katılanda “sol el parmağında kemik kırığı”nın bulunduğunun ifade edildiği ve fakat söz konusu kırığın hayat fonksiyonlarına etki derecesinin belirtilmediği, adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1), orta (2-3), ağır (4-5-6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2)'ye kadar artırımının öngörülmüş olması karşısında, katılan hakkında düzenlenen bahse konu adli raporun hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı dikkate alınarak, katılana ait tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporlarının temini ile meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesini de belirtir şekilde en yakın adli tıp kurumundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) İddianamede, TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanması istenmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, kurulan hükümde iddianamede gösterilmeyen TCK'nin 87/3.maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
c) Katılanın oluşan kemik kırığının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak istem gibi BOZULMASINA,
4) Sanık ... hakkında katılan ... ..., katılan ... ... ve katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesinde:
Sanık ...'in katılanlara laf atması nedeniyle çıkan tartışma sonrasında arkadaşı olan diğer sanık ...'ın da bıçakla kavgaya katılarak destek vermesi üzerine fikir ve eylem birliği içinde katılanları yaraladıkları olayda; sanık ...'in oluşan en ağır neticeden TCK'nin 37. maddesi uyarınca TCK'nin 86/2-3-e ve TCK'nin 86/1-3-e ve TCK'nin 86/1-3-e,87/3. maddelerinden sorumlu tutulması gerektiği ve bu suçlarında uzlaşma kapsamında bulunmaması nedeniyle, tebliğnamede yer alan uzlaşma ile ilgili bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık ...'in katılanlara laf atması nedeniyle çıkan tartışma sonrasında arkadaşı olan diğer sanık ...'ın da bıçakla kavgaya katılarak destek vermesi üzerine fikir ve eylem birliği içinde katılanları yaraladıkları olayda; sanık ...'in oluşan en ağır neticeden TCK'nin 37. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, eylemlerinin basit yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde uygulamalar yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 13.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)