MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık ...'ın aşamalardaki savunmasında kardeşi olan sanık ... ile beraber, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk ile kavga ettikleri esnada olay yerinden uzaklaşmak için aracına bindiği ancak aracın önünün kesilmiş olması nedeni ile ileri gidemediğinden geri geri geldiği sırada olayın tarafı olmayan ve yerde yaralı vaziyette bulunan suça sürüklenen çocuk Veysel'e yardım eden mağdur ...'a çarparak onu kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanma imkanının oluşup oluşmadığının tartışmasız bırakılması,
2)Suça sürüklenen çocuk ...'nin üzerine atılı, 86/1, 86/3-e maddelerinde düzenlenen silahla kemik kırıklı yaralama eylemi ile birlikte işlediği 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ve 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre mağdurları farklı olduğundan uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ile mağdur ... arasında 6763 ve 7188 sayılı Kanunlar ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince basit kasten yaralama suçundan uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
3)Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan ... raporlarına göre sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun karşılıklı birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hal nedeni ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
4)Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2011 tarih ve 2011/175 Esas - 2011/276 Karar sayılı ilamıyla, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesine istinaden hükmedilen 5 ay hapis cezasının dava konusu suç tarihinden sonraki tarih olan 20.03.2014 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak 28.01.2010 tarihinde kesinleşen ve 18.02.2011 tarihinde yerine getirilen Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2007 tarih ve 2007/1218 Esas - 2007/862 Karar sayılı ilamı ile verilen "3 yıl 6 ay" hapis cezasının daha ağır ceza içerdiği ve tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, tekerrüre esas alınan cezanın miktarı yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanık ...'in kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 11.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi
Full & Egal Universal Law Academy