MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında müşteki ...'ya karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanığın müşteki ...'ya karşı uzlaşmaya tabi olmayan TCK'nin 86/2,3-a maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunu uzlaşmaya tabi olan TCK'nin 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçu ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 253/3 maddesi gereğince hakaret suçu yönünden uzlaşma mümkün olmadığından, tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nin 129. maddesindeki özel tahrik hükmü yerine, genel tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nin 29. maddesinin uygulanmışsa da, mahkemece sanığın müşteki ...'a karşı eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğinin kabulüne rağmen, müşteki ...'ya karşı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünden de, olayda haksız tahrik koşulları oluşmadığı halde, uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından,
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık hakkında müşteki ... ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Sanık hakkında müşteki ...'a karşı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince kasten yaralama, TCK'nin 151/1.maddesi gereğince mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, suç tarihinde mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi uyarınca kasten yaralama suçunun mala zarar verme suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle tüm suçlar yönünden uzlaştırmanın mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; TCK'nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı ve CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, kasten yaralama suçunun da uzlaşmaya tabi hale geldiği, yine 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin 2. cümlesinin 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile aynı mağdura karşı işlenen suçlarla sınırlandırılması karşısında, sanığın diğer müştekiye karşı uzlaşma kapsamına girmeyen suç işlemesinin müşteki ... ...'e karşı işlenen suç yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına engel olmadığı anlaşılmakla; sanık ile müşteki ... ... arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
b) Sanık lehine TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/3) oranında indirim yapılmışsa da, sanığın müşteki ...'ın kızı olan ...'yı hafif şekilde yaralaması sonucu müşteki ...'ın olay yerine gelmesiyle taraflar arasında arbede çıktığı anlaşılmakla, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 24.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy