MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
2) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21.01.2015 tarihli geçici raporunda ''Kafada şişlik, sol kulak kepçesinde hassasiyet, kanama, şişlik, servikal hassasiyet, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu'' rapor edildiği, alınan raporun Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı ve rapor içeriğinin yetersiz olduğu ve yine mağdurun sanığın kendisine sopa ile vurduğunu beyan etmesine göre bu yaralanmanın silahtan sayılan bir cisimle meydana gelip gelmediğine dair bir ibare bulunmadığı anlaşılmakla, mağdura ait tüm film, grafi, hastane evrakları ve tüm tedavi evraklarının en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile yaralanmasına ilişkin söz konusu yaralanmanın silahtan sayılan bir cisim ile meydana gelip gelmeyeceği hususlarını gösterir şekilde 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Mağdurun dosya arasında bulunan 01.02.2011 tarihli Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Özürlü Sağlık Kurulu raporuna göre % 79 özürlü olduğu görülmekle, suç tarihi itibarıyla mağdurun beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olup olmadığına dair rapor aldırılması ile sonucuna göre sanık hakkında TCK’nin 86/3-b maddesinin uygulama alanı bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 17.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy