(5237 S. K. m. 62, 86, 87)
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.11.2017 tarih ve 2016/3414 Esas-2017/12374 Karar sayılı bozma ilamı öncesi verilen hükümde, sanığın neticeten “6 ay” hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunulmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı tutularak hükmün bozulduğu gözardı edilerek, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada sanığın neticeten “1 yıl 6 ay” hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkı ihlal edilerek fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere “Ancak ilk hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın sonuç olarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.11.2017 tarih ve 2016/3414 Esas-2017/12374 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına ve Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 23.08.2013 tarihli raporunda; "mağdurun muayene edilmesi suretiyle yaralanmasının, organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığınına ilişkin değerlendirilme yapılması gerektiği" belirtilmesine rağmen, mağdura ulaşılamadığından bahisle kati raporun aldırılmadığı, bu haliyle mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte ilgili Adli Tıp İhtisas Kuruluna gönderilerek, özellikle mağdurdaki yaralanmaların organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı belirlenmek üzere TCK.'nin 86 ve 87. maddeleri kapsamında kati rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05.01.2021 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)