Katılan ...’ı kasten yaralama ve silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-a, 87/3, 86/2, 86/3-e, 35/2, 29 (2 kez) ve 62. (2 kez) maddeleri gereğince 8 ay 3 gün hapis ve 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2016/991 Esas, 2018/689 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 24.07.2020 tarihli ve 2020/10263 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2020 tarihli ve 2020/71599 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.03.2017 tarihli ve 2016/7143 Esas, 2017/3141 sayılı ilamında, “...Sanık...hakkında aynı suç işleme kararı altında ve birbirinin devamı olan olayda, mağdur...yönelik gerçekleşen birden fazla eylemin tek bir suça vücut vereceği ancak failin fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır eyleminden dolayı cezalandırılacağı gözetilmeden, somut olayda sanığın hem kasten yaralama hem de silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini hususunda mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;..” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,
Müşteki ile sanık arasında çıkan tartışma sırasında sanık ...'ın müşteki ...'a kafa atmak suretiyle darp ettiği ve hemen sonrasında elinde bulunan baltayı müştekiye vurmak amacıyla savurduğu, ancak baltanın müştekiye isabet etmemesi şeklinde gerçekleşen somut olay neticesinde, Karasu Asliye Ceza Mahkemesince sanığın kasten yaralama ve silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın eylemlerinin aynı suç işleme kararı altında ve aynı zaman dilimi içerisinde, aynı mağdura yönelik gerçekleşmesi nedeniyle tek bir suça vücut vereceği, ancak failin 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır eyleminden dolayı cezalandırılacağı gözetilmeden, hem kasten yaralama hem de silahla yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık hakkındaki katılan ...’ı yaralama ve yaralamaya teşebbüs suçlarından Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2016/991 Esas, 2018/689 Karar sayılı sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy