MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Müşteki ...'in hazırlıkta verdiği beyanına göre, müştekinin olay tarihinde yaya olarak yürüdüğü sırada sanıklar ... ile ...'ın müştekiden para istedikleri, bu yüzden aralarında sözlü tartışma yaşandığı, akabinde yaşanan kavga sırasında sanıklar ... ve ...'ın müşteki ...'i darp etmeye başladığı, bunun üzerine müşteki ...'in olay yerinden kaçmaya başladığı, sanıkların müşteki ...'i kovaladıkları olayda; sanıklar İsmail ve Rıdvan'ın mağdur ... ile aralarındaki münakaşanın Cuma'dan zorla para istemelerinden kaynaklandığı ve bunun neticesinde sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c ve 35. maddelerindeki yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği nazara alınarak, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilip dosyanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre;
2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2007 tarihli ve E.2006/275 - K.2007/353 sayılı mahkumiyet kararında sanığın suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olduğu, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2015 tarihli ve E.2013/648 - K.2015/320 sayılı mahkumiyet kararının ise suç tarihinden sonra 08/09/2015 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle söz konusu ilamların tekerrüre esas alınamayacağının ve sanığın tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığının gözetilmemesi,
3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereği hükmolunan “1 yıl 15 ay” hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında “1 yıl 10 ay 15 gün” yerine “22 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy