MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nin 42/1. maddesindeki “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın temyiz süresine ilişkin eski hale getirme talebi konusunda karar verme yetkisi Yargıtaya ait olup Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin bu taleple ilgili usule aykırı şekilde verdiği 15.03.2016 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliğine ilişkin belgede, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığının belirtilmediği, bu nedenle tebligat işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz süresi yönünden eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Dosyada mevcut Keşan Devlet Hastanesinin 01/04/2014 tarihli yazısı, sanığın aşamalardaki savunması ile uyumlu temyiz dışı diğer sanıkların beyanları ve tanık ...'in anlatımları karşısında; suç tarihinde 12 yaşındaki çocuğunun mağdurdan aldığı uyuşturucu maddelerin etkisi ile hastaneye başvuracak derecede rahatsızlandığını öğrenen sanığın yüklenen suçu mağdurdan kaynaklanan bu haksız hareketler neticesinde ve tahrik koşulları içerisinde işlediğinin anlaşılmasına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy