MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdur ... (...)’ın sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdur ...'in kovuşturma aşamasında 26.04.2016 tarihli duruşmada sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 237-243. maddelerine uygun olarak katılan sıfatını almayan mağdurun CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, mağdurun temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık müdafiinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdur kardeşi ...’i 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralayan sanığın TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca verilen temel cezasında, TCK’nin 86/3-a maddesi uyarınca artırım yapılırken uygulama maddesi olarak ayrıca TCK’nin 86/3-e maddesinin de gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy