(5271 S. K. m. 253, 254) (5237 S. K. m. 29, 58, 62, 86, 87) (YCGK 22.10.2002 T. 2002/4-238 E. 2002/367 K.)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında katılan ... a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümde haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması esnasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin gösterilmemesi mahallinde eklenebilir yazım hatası olarak görülmüştür.
Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerektiği gözetilmeden (1/2) oranında indirim yapılarak, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından,
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin tatbikinde, sanığın tekerrüre esas birden fazla mahkumiyetinin bulunması halinde en ağır mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde birden fazla mahkumiyetin tekerrüre esas alındığının belirtilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların karar metninden çıkarılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında bulunan Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2011 tarihli 2008/291Esas- 2011/847 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 19/06/2014 tarihinde kesinleşen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," şeklinde cümlenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
a) Sanığın katılan ...'a yönelik 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamındaki basit kasten yaralama suçunun, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile; 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına "birlikte" ibaresinden sonra gelmek üzere "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi suretiyle yapılan değişiklik nedeniyle farklı mağdura karşı işlenen suçun uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşıldığından, sanık ile katılan ... arasında 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
b) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin tatbikinde, sanığın tekerrüre esas birden fazla mahkumiyetinin bulunması halinde en ağır mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde birden fazla mahkumiyetin tekerrüre esas alındığının belirtilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 29.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)