(AİHS m. 6) (5237 S. K. m. 43, 53, 62, 86, 265) (5271 S. K. m. 226, 232)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında, görevini yaptırmamak için direnme eylemini tek bir fiille birden fazla kişiye karşı gerçekleştirmesi nedeni ile zincirleme suç hükümleri uygulanırken TCK'nin 43/2. maddesi delaletiyle TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden bunun yerine yalnızca TCK'nin 43/1-2. maddesi gösterilerek hüküm kurulması suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında TCK'nin 43/1-2. maddesi" ibaresi çıkarılarak "TCK'nin 43/2. maddesi delaletiyle TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 265/1. ve 265/3. maddeleri uyarınca belirlenen ''1 yıl 4 ay'' hapis cezası üzerinden, suçun silahla işlenmesi nedeniyle aynı Kanun'un 265/4 maddesi uyarınca yapılan yarı orandaki artırım sonucu “1 yıl 12 ay ” hapis cezası yerine “2 yıl ”hapis cezasına hükmedilmesi ve bu miktar üzerinden TCK’nin 43/1-2. maddesi gereği (1/4) oranında artırım sonucu ''1 yıl 18 ay'' hapis cezası yerine ''2 yıl 6 ay'' hapis cezasına hükmedilmesi ve devamla TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında takdiri indirim sebebi uygulandığında hükmedilmesi gereken netice ceza “1 yıl 13 ay” hapis cezasıiken hesap hatası neticesinde “2 yıl 1 ay” hapis cezasına hükmetmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini ve sanık hakkında, görevini yaptırmamak için direnme eylemini tek bir fiille birden fazla kişiye karşı gerçekleştirmesi nedeni ile zincirleme suç hükümleri uygulanırken TCK'nin 43/2. maddesi delaletiyle TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden bunun yerine yalnızca TCK'nin 43/1-2. maddesi gösterilerek hüküm kurulması suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında TCK’nin 265/4. maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan “2 yıl hapis cezası” ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine “1 yıl 12 ay hapis cezası” ibaresinin eklenmesi, TCK’nin 43/1-2. maddesi gereği (1/4) oranında artırımın uygulandığı paragrafta yer alan ''2 yıl 6 ay hapis cezası'' ibaresinin hükümden çıkarılması ve ''1 yıl 18 ay'' hapis cezası'' ibaresinin eklenmesi, TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan “2 yıl 1 ay hapis cezası” ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine “1 yıl 13 ay hapis cezası” ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında TCK'nin 43/1-2. maddesi" ibaresi çıkarılarak "TCK'nin 43/2. maddesi delaletiyle TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında üzerine atılı müşteki ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
a) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/11/2016 tarih, 2014/3-496 Esas - 2016/409 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği sırada, müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, 5237 sayılı TCK'nin 265/5. maddesi gereğince sanığın ayrıca kasten yaralama suçundan cezalandırılabilmesi için müştekinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış şekilde yaralanması gerektiği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde ayrıca kasten yaralama suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre,
b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-c,e maddelerinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
c) 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunan "1 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden suçun silahtan sayılan alet ile ve kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlenmesi nedeni ile TCK'nin 86/3-c,e maddeleri gereğince (1/2) oranında artırım yapılırken "1 yıl 15 ay" hapis cezası yerine hesap hatası sonucunda "2 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
4) Sanık ... hakkında üzerine atılı müşteki .....'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
a) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/11/2016 tarih, 2014/3-496 Esas - 2016/409 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği sırada, müştekiye karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 265/5. maddesi gereğince sanığın ayrıca kasten yaralamaya teşebbüs suçundan cezalandırılabilmesi için müştekinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış şekilde yaralanması gerektiği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde ayrıca kasten yaralamaya teşebbüs suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre,
b) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesi gereğince, TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)