(1086 S. K. m. 1, 8)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 1.3.1975 gününden başlayarak yıllık 36.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın görev yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 8. maddesinin I. fıkrası hükmüne göre; iflas davaları ile vakfa ilişkin davalar hariç olmak üzere, mamelek hukukundan doğan değer veya miktarı beş bin lirayı geçmeyen davaları, sulh mahkemeleri görecektir. Burada sözü geçen vakfa ilişkin davalar; vakfın kuruluşu, hükmi şahsiyeti, idaresi ile, vakfiye hükümlerinden çıkan uyuşmazlıklarla ilgili davalardır.
Davacı, Vakıflar İdaresi, dava dilekçesinde vakfa ait dükkanın kira parasının tespitini istemiştir. Kira tespiti davaları yukarıda anılan nitelikte bir dava olmadığı gibi, davacının vakıflar idaresi olması da kira tespiti davasına, vakfa ilişkin dava niteliği vermez.
Yukarıda anılan 8. maddenin 2. fıkrasının 1. bendi hükmü gereğince kira parasının tespiti davalarına sulh mahkemesi bakacaktır. Mahkemece sözü geçen madde hükmüne yanlış anlam verilerek görevsizlik kararı verilmesi, yasaya aykırıdır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.4.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy