(1086 S. K. m. 417)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 1.10.1978 gününden başlayarak aylık 1.005 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kiranın 1.004,32 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Davacı yeni dönemde, aylık kira parasının 1.005 lira olarak tespitini istemiş, mahkemece 1.004,32 kuruş olarak saptanmış ve 68 kuruşluk kısım reddolunmuştur.
Bu günkü para değerine göre, 68 kuruş her iki taraf yönünden de bir değer taşımadığından, 68 kuruşa ilişen davanın reddi nedeniyle davalı taraf yararına 1.000 lira vekalet ücreti takdir edilmesi, hak ve nasafet ilkeleri ile bağdaşmaz.
Bu durumda dava aynen kabul edilmiş gibi, davalı taraf yararına, vekalet ücreti hükmedilmemesi gerekir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı taraf yararına (BOZULMASINA), 20.12.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy