(818 S. K. m. 61, 65)
Dava: Dava dilekçesinde fazlaya dair hak mahfuz kalmak kadıyla nişan nedeniyle verilen hediye bedeli 4.007.665 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı tarafından tahsili istenilmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekilinin ilk celsedeki beyanlarından davacının dahi taraflar arasında bir nişanlılık ilişkisi bulunmadığını kabul ettiği ve dinlenen tanık sözlerine ve toplanan diğer delillere göre karı koca gibi uzun süre bu ilişkilerini sürdürdükleri ve bu süre içinde evlenmenin icrası için hiçbir girişimde bulunulmadığı ve bu ilişkinin devamını sağlamak için davacının zaman zaman davalıya hediyeler verdiği ve davalınında bu süre içinde nikahın yapılması için bir istekde bulunmadığı kesinlikle anlaşılmaktadır.
Bu durumda, Borçlar Kanunun 65. maddesi hükmüne göre davacı verdiği hediyeleri isteyemeyecektir.
Sözü geçen 65. madde hükmüne göre, davacı iadesini istemeyeceği hediyelerin değer kaybı nedeniyle bir talepde de bulunamaz.
Mahkemece bu yön dikkate alınmadan taraflar arasındaki ilişki nişanlılık kabul edilerek hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı için dava tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 6500 lira vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine ve peşin ödediği temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.5.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy