(818 S. K. m. 248)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 1.1.1989 gününden başlayarak aylık 215.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 150.000 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Bilirkişi raporunda aynı yerde bulunan işyerlerine ait kira paraları ile yapılan karşılaştırma sonucunda aylık kira parasının 150.000 lira olabileceği belirtilmiştir.
Mahkemece emsallere uygun kira parasının nedeni açıklanmadan hak ve nasafete uygun olduğundan söz edilerek yeni dönem kira parasının 150.000 lira olarak tespitine karar verilmiştir.
Yeni dönem kira parasının çevrede benzer nitelikteki işyerlerinin kira paraları ile uygunluk sağlayacak biçimde belirlenmesi Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatları ile benimsenen ilkelere aykırıdır.
Mahkemece kira parası öncelikle Ticaret Bakanlığınca yayınlanan toptan eşya fiyat endekslerindeki artışın kira parasına yansıyan bölümü oranında yapılacak bir artış ile hesap edilmeli, ancak bu kira parasının hak ve nasafet ilkelerine aykırı bir şekilde düşük olduğunun hakimce görülmesi halinde yine hakimce aşırı olmayacak ölçüde kira parası artırılmalıdır.
Yapılacak bu artış ile birkaç işyerine ait kira paraları ile uygunluk sağlanması amaçlanmayıp yalnızca kira parasındaki aşırı düşüklüğün giderilmesi gerekir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA 20.6.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy