(818 S. K. m. 215)
Dava: Dava dilekçesinde, inşaat hatasından doğan aykırılıkların giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece, davanın reddi cihetine gidilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, binayı (bağımsız bölümü) alan kişidir. Binayı yapan ve satan da davalıdır.
Davada, bağımsız bölüm satışında bulunan davalı müteahhidin, satılan dairedeki ayıpları tekeffülü nedeniyle bunun giderilmesi istenilmektedir. Bu ayıplar ise, binanın bağımsız bölümlerindeki yapılan bağlantıların PVC düşey pis su borsusuna iyi monte edilmesinden, su tecridinin tekniğe uygun olarak yapılmamasından kaynaklanan inşaat hatalarıdır.
Mahkeme kararında, davalının alıcıya karşı ayıplarla mütekeffil olduğu, ancak binadaki ayıbın gizli ayıp niteliğinde olmadığı, davacı bu daireyi 5.4.1982 tarihinde teslim aldığı, dört yıl sonra bu davayı ikamet etmesinin yersiz bulunduğu nedeniyle reddetmiştir.
Oysa, binadaki inşaat hataları, ayıplar adet uyarınca yapılan bir muayene ile anlaşılamayacak, görülemeyecek, ancak zamanla anlaşılabilecek cinsten gizli ayıplardan bulunduğu bilirkişi raporlarından anlaşılmaktadır.
Olay taşınmaz satışı ile ilgili Borçlar Kanunununun 215/son maddesine değinmektedir. Bu maddede, bir binanın ayıplı olmasından mütevellit ve tekeffüle müstenit davalar mülkiyetin devrinden beş yıl geçmekle sakıt olacağı belirtilmiştir. Bu dava ise mülkiyetin devrinden itibaren 5 yıl geçmeden açılmış olduğuna göre, mahkeme kararında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.9.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy