(1086 S. K. m. 375, 381)
Dava: Dava dilekçesinde 180.541.53 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davalılar K., C. ve E. hakkındaki davanın kabulü, diğer davalılar hakkındaki davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı E. tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: İkinci defa dinlenen bilirkişi kurulunun 27.8.1987 tarihli raporunda davalıların yakacak orman envalinin satışına yetkili olmadıkları, bu yetkinin işletme müdürüne ait olduğu ve bu nedenle bu kişilerin orman envalinin satılmamak suretiyle çürümeye terk edilmiş olmasından sorumlu olmayacakları açıklanmış ise de, mahkemece hükme esas alınan son bilirkişi raporunda bu husus üzerinde durulmadan ve gerekçe gösterilmeden davalıların sorumlulukları kabul edilmiş bulunmaktadır.
Gerçekten dava, davalıların istif edilen odunu satmamak suretiyle davacı işletmeyi zarara soktukları iddiası ile açıldığına göre, davalıların bu konuda bir yetkileri bulunmadığı taktirde sorumlu oldukları kabul edilemez. Bu husus araştırılıp kesin olarak açıklığa kavuşturulmadan davanın kabülü doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin ödediği temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 14.6.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy