(1086 S. K. m. 75, 202) (743 S. K. m. 908)
Dava: Dava dilekçesinde 24.000.000 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın görev yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm iki taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Vazgeçme nedeniyle reddine karar verilen Zeytinburnu Sulh Hukuk Mahkemesinin 1990/125 esasında kayıtlı davanın yargılaması sırasında davalının 7.3.1990 günlü cevap layihasında müvekkilinin taşınmazda kiracılık sıfatı bulunmadığını, davacının ancak ecrimisil dava açma hakkı olabileceğini bildirmiş olup bu kabul üzerine davalı ecrimisil davası açma hakkını saklı tutarak davadan vazgeçmiş ve ecrimisil istemini içeren bu davayı açmıştır.
Davalı yargılama sırasında savunmasında yer alan beyanı ile bağlı olup artık kiracı olduğunu ileri süremeyeceği gibi mahkemece bu husus resen dikkate alınamaz.
Bu nedenle kötü niyetli olduğu da açıkça belirgin olan davalının taşınmazdaki işgalinin haksız olduğu kabul edilerek davacının payı oranında hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün(BOZULMASINA),10.10.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy