(3030 S. K. geçici m. 2)
Dava dilekçesinde 148.750.000 lira kamulaştırmasız elatma bedeli ile saklı tutulan fazlaya ait 21.250.000 lira bedel davalarının birleştirilerek yapılan duruşmaları sonunda, faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece, davanın Ç..... Belediyesi hakkında 148.750.000 artı 10.625.000 liralık bölümünün kabulüne, Büyükşehir Belediyesi hakkında husumetten reddi cihetine gidilmiş; hüküm, davalı Ç..... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:
Dava, Ç..... Belediyesi ile A...... Büyükşehir Belediyesi aleyhine müteselsil sorumluluk istemi ile açılmış ve mahkemece A....... Büyükşehir Belediyesi hakkındaki dava, park olarak kullanılan taşınmazın bakım ve onarımının 3030 sayılı Kanun hükümleri uyarınca Ç........ Belediyesi'ne devredilmiş olduğu gerekçesiyle reddedilmiş ve hüküm Ç....... Belediyesi hakkında kurularak bedel tazminatının tamamına hükmedilmiş ise de, olayda 3030 sayılı Kanunun uygulanması olanağı bulunmamaktadır.
Çünkü, anılan Kanunun geçici 2. maddesi hükmüne göre; belediyelerin mülkiyetine sahip oldukları taşınmazların ilçe belediyelerine devri sözkonusudur. Oysa, dava konusu taşınmaz belediyelere ait olmadığı gibi, aynı madde hükmüne göre 6. maddenin (A) fıkrasında belirtilen hizmetlere bırakılması gerekenler bu devir kapsamı dışındadır. (A) fıkrasının (f) bendine göre, yeşil sahalar ve parkların yapımı ve işletilmesi Büyükşehir Belediyelerine ait bulunmaktadır. Kaldı ki, taşınmaza elatan ve park olarak düzenleyen Ç...... Belediyesi olmayıp A...... Büyükşehir Belediyesi'dir. Bu durumda husumet Ç....... Belediyesi'ne değil, Büyükşehir Belediyesine düşeceğinden Ç........ Belediyesi'nin bedel tazminatından sorumlu tutulması doğru değildir.
Kabul şekline göre de; dosyadaki tapu kaydında davacının tamamı 850 m2. olan taşınmazda 170 m2'ye tekabül eden 1/5 paya sahip olduğu halde nedeni ve dayanağı gösterilmeden 212.50 m2.'lik yerin bedeli hükmedilmesi ve bedele hükmedildiği halde payın davalı adına tesciline karar verilmemiş olması da usul ve yasaya uygun görülmemiştir.
Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin ödenen temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy