(2675 S. K. m. 32)
Dava: Dava dilekçesinde, kira parasının 1.1.1990 gününden başlayarak aylık her bir daire için 300.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece, davanın kabulü her bir daire için aylık 300.000 liradan toplam 600.000 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacıların Yunan uyruklu oldukları anlaşılmıştır. 22.11.1992 tarihinde yürürlüğe giren Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki 2675 sayılı Kanunun 32. maddesi gereğince, Türk mahkemesinde dava açan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama giderleriyle, karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadırlar. Şu halde, davada uygulanması gereken 2675 sayılı Yasa gereğince Yunan uyruklu davacılar karşılıklılık esasına göre teminat göstermekten muaf tutulmazlar ise, taraflarca açılmış bu davanın görülebilmesi için teminat şartını yerine getirmeleri gerekir. Mahkemece bu husus re'sen gözetilmek ve hesap edilecek teminat döviz olarak bu konudaki mevzuat çerçevesinde mahkeme emrine bloke ettirilmek ve davaya ondan sonra bakılmak gerekirken, davanın görülmesinin koşulunu oluşturan teminat alınmadan davanın esasının incelenmesi kanuna aykırıdır ve bozma sebebidir.
Sonuç: Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy