(6570 S. K. m. 2, 3)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 1.4.1991 gününden başlayarak aylık 8.500.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kiraparasının 500.000 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: 1.4.1989 günü başlayan dönem kira parasının yine mahkemece hak ve nesafete uygun olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.1992 gün ve 992/534-630 sayılı kararında da kabul edildiği gibi şartlar değişmediği ve özel nedenleri bulunmadığı takdirde 1.4.1989-1.4.1990 dönemi Toptan Eşya Fiyat Endeksinin tamamının 1.4.1989 günü başlayan dönem için tespit edilen kira parasına yansıtılması suretiyle bulunacak miktarın 1.4.1990 günü başlayan dönemin hak ve nesafete uygun kira parası olduğu bu kira parasına da 1.4.1990 - 1.4.1991 dönemi Toptan Eşya Fiat Endeksinin tamamının yansıtılması suretiyle 1.4.1991 günü başlayan dönemin hak ve nesafete uygun kira parasının bulunacağı ilke olarak kabul edilmeli ve ona göre hüküm tesis edilmelidir.
Bu nedenle fazla kira parasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA 23.11.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy