(743 S. K. m. 679)
Dava: Dava dilekçesinde suya vaki elatmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak dava konusu yapılan 1 nolu kaynak suyu özellikle çıkış yeri (tapusuz) bakımından genel sulardan sayılır.
Genel sulardan ise herkes, kadim ya da öncelikli kullanım haklarını engellememek koşuluyla faydalı gereksinimi oranında yararlanabilir.
Anılan sudan davacının içme ve sulama suyu olarak yararlanmasının, davalıya nazaran öncelikli olduğu, keşilerde dinlenilen çoğunluk yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarıyla belirlenmektedir.
Dosya arasındaki 18.8.1993 tarihli son zirai bilirkişi raporunda da tarafların bu suya olan ihtiyaçları (diğer kaynak suları ve yararlanma koşulları) gözetilerek haftanın 5 gününde davacının ve 2 gününde de davalının yararlanmasının uygun olacağı ve bu suretle gereksinimlerinin yeterince karşılanacağı (dayanaklı bir biçimde) belirtilmiştir.
Bu duruma göre sözkonusu kaynak suyundan (anılan bilirkişi raporunda önerildiği gibi) tarafların ortaklaşa kullanımının sağlanması ve o yolda uygun bir düzenleme de yapılarak uyuşmazlığın sağlıklı ve kalıcı bir biçimde çözümlenmesi gerekir.
O halde; belirtilen şekilde davanın gerçekleştiği oranda kabulüne karar verilmesi icabederken aksine düşüncelerle yazılı olduğu gibi tamamen reddedilmesi doğru değildir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 7.3.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.*
Full & Egal Universal Law Academy