(743 S. K. m. 788)
Dava: Dava dilekçesinde sözleşmede 1.000.000 TL. olarak kararlaştırılan kira parasının indirilerek 4.8.1996 gününden başlayarak yıllık 300.000.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yıllık kira parasının 1.188.654.900 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Taraflar arasında su kaynağının kiralanmasına ilişkin olarak yapılan sözleşme 4.8.1994 başlangıç tarihli olup 5 yıl sürelidir.
Davada ise henüz kira sözleşmesindeki süre sona ermeden 4.8.1996 tarihinden geçerli olmak üzere sözleşmede senelik 1.000.000.000 TL. olarak tespiti istenilmiştir.
Dava bu niteliği itibariyle HUMK.nun 8. maddesinde anılan kira sözleşmesine dayalı kira parasının tespiti davası olmayıp, sözleşmenin kira parasına ilişkin olan maddesinin iptali istemini içeren bir davadır. Bu nedenle davadaki miktar dikkate alınarak görevli mahkemenin tespiti gerekir.
Kaldı ki; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 8. maddesinde anılan kira parasının tespiti davaları 6570 sayılı yasaya tabi olan gayrimenkullerle ilgili olarak yapılan kira sözleşmelerinin, aynı yasanın 11. maddesine göre yıldan yıla uzaması halinde, 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince sözleşmede kira parasına ilişkin olarak doğan boşluğun hakim tarafından doldurulması gereken davalardır.
Hukuk Genel Kurulunun 1994/3-174-336 sayı ve 13.5.1994 günlü kararında da kabul edildiği gibi, kira sözleşmesine konu olan yerin 6570 sayılı yasa kapsamı dışında bulunması halinde dahi görevli mahkemenin dava değerine göre belirlenmesi gerekir.
O halde, davaya miktar itibariyle Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere, dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 22.9.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy