(6570 S. K. m. 1, 9) (1086 S. K. m. 8)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 1.7.1995 tarihinden başlayarak aylık 115.696.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 94.466.000 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, 1.6.1995 tarihinden itibaren aylık kiranın 115.696.000 lira olarak tespit edilmesini talep etmiş, mahkemece Toptan Eşya Fiyat Endeksi'ne göre (%65 ile sınırlı olarak) aylık 94.446.000 lira kira parasına karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 1.6.1993 başlangıç tarihli olup, 5 yıl sürelidir ve %60 artış şartı kararlaştırılmıştır. Önceki dönem kira parası Asliye Hukuk Mahkemesi'nce aylık 57.240.000 lira olarak uyarlanmıştır.
Dava konusu dönem için davacı, % 65 oranında Toptan Eşya Fiyat Endeksi'ne göre kira parasının arttırılmasını talep etmektedir.
Her ne kadar 1.7.1994 kira bedeli Asliye Hukuk Mahkemesi'nce sözleşmedeki % 60 artış şartının üstünde bir miktar olarak belirlenmiş ise de, sözleşmedeki % 60 şartının sonraki yıllar için geçerli olmayacağı anlamına gelmez. Yani % 60 artış sonraki yıllar için bakidir.
Davacı, 1.7.1995 dönemi için % 60 artış şartının üstünde bir artış istediğinden, bu talep, artış şartının değiştirilmesi mahiyetindedir. Diğer bir ifade ile HUMK'nin 8/II-1. maddesinde belirtilen kira tespit davası niteliğinde değildir.
Bu durumda davanın bu niteliğine göre mahkemece, yıllık kira parası dikkate alınarak görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan, bahisle dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kira tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, kabulü ile hükmün HUMK'nin 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.1998 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy